به مناسبت عيد سعيد قربان
از جمله وظايف واجب در مني (براي کسي که حج تمتع به جا مي آورد) بعد از رمي «جمرة عقبه» در روز عيد قربان، کشتن حيواني (شتر يا گاو يا گوسفند) است  که فربه و بي عيـب بـاشـد و اين عـمل را از آن نـظـر که عـبـادت است و وسيـله تـقـرب به خـدا اسـت، « قربان » مي گويند.
     قرباني، رمز فداکاري و از خود گذشتگي ونثارجان، در راه محبوب و حد نهائي تسليم در برابر معبود است.
   يعني همچنان که خون اين قرباني را در راه تو اي خالق يکتا، بي دريغ مي ريزم، حاضرم بدون هر گونه تعلل، در راه دفاع از حريم دين و اجراي فرامين آسماني تو، از جان خود نيز بگذرم و خون خود را تقديم پيشگاه اقدست نمايم و بگويم :
" به نام خدا، روي خود را بسوي خداوندي مي گردانم که آسمانها و زمين را پديد آورده است، در حاليکه خواهان حق و متمسک به اسلامم و از مشرکين نمي باشم. حقيقتاً که نماز و قرباني من، مرگ و حيات من، مختص به خداوندي است که پروردگار جهانيان است. بارالها، (هرچه که دارم از موفقيت براي عبادت و بندگي) از تو و براي تو است ".
 و چشم دنيا را به هزاران سال پيش بر مي گردانيم و صحنه عجيب و تکان دهنده اي از  معرفة الله و تسليم در برابر معبود را می بینیم که پدري پير و کهنسال با چهره ای نوراني که آثار عظمت و جلالت روحش از سيماي متين و آرامش نمايان است، در همين وادي، ايستاده و آستين، بالا زده و تيغ برنده اي در دست گرفته است، در حاليکه فرزند جوان خود را که اندامي موزون و رخساري زيبا دارد، بر زمين خوابانده و با قوت قلبي تمام، تيغي برٌان، به گلوي فرزند جوان مي کشد که : " فرزندم من ماموريت الهي دارم که ترا ذبح کنم."
    فرزند جوان هم، بي ترس و وحشت و خالي از هرگونه ترديد واضطراب، حنجر خود را در اختيار پدر نهاده که: " پدر، به آنچه که مأمور گشته اي، عمل کن ، که من هم به خواست خدا از صبر کنندگان خواهم بود. "
    راستي که اين درجه از اخلاص در عبوديت، در خور آن مرتبة از لطف و عنايت حضرت باري است که مي فرمايد: "ذبح عظيمي فدايش کرديم".
   گوسفندي از جانب خدا، به وسيله جبرئيل امين فرشته مقرب الهي، به جانب ابراهيم (عليه السلام) اعطا گرديد که در عوض اسماعيل(عليه السلام)، آن را ذبح نمايد.
   و تقدير بالاتر آن که، براي تعظيم و بزرگداشت اين قدرت ايماني و نيروي اخلاص و تسليم در برابر خدا، مقرر شد که هر سال در موسم حج، در وادي مني، اين خاطره توحيد و خدا دوستي، تجديد شود و به دست حجاج و زوار بيت محرم، گوسفند، گاو و شتر (درحد توانايي افراد) ذبح گردد، تا آن صحنه فوق العاده درخشان توحيد و فداکاري و از خود گذشتگي آن دو عبد موحد مخلص (ابراهيم و اسماعيل) در راه خدا، براي هميشه در دنيا، زنده بماند و سندي کاملاً محسوس و مشاهد، در دست عائله بشر، براي نشان دادن شرف آدميت باقي باشد.

                                                                            روابط عمومي دانشگاه